Wypożyczalnia samochodów Cagliari

Sardynia jest inna od Sycylii — i to nie jest marketingowy slogan. Jest geologicznie starsza (jedna z najstarszych skał Europy), demograficznie rzadsza (dwa razy mniej ludzi na dwa razy większą wyspę), kulturowo bardziej zamknięta (tutejszy dialekt sardo to osobny język od włoskiego), kulinarnie bardziej surowa (pecorino, sardyńska pszenica, smażona jagnięcina, chleb pane carasau cienki jak papier). I bardziej dzika w sensie krajobrazu: nie ma tu Etny ani wielkiego barokowego miasta, ale są wydmy Piscinas, 100-metrowe, ostatni dziewiczy brzeg Morza Tyrreńskiego, i jest Costa Verde, na której cztery kilometry plaży ciągną się bez jednego restauracyjnego parasola.

Sardynia bez auta jest logistycznie niemożliwa. Transport publiczny na wyspie jest minimalny; pociągi łączą tylko niektóre miasta, autobusy jeździ się dwa razy dziennie, a dotarcie do Piscinas autobusem to dzień wysiłku. Lokalny kierowca Sardynii używa auta do wszystkiego, a turysta tym bardziej — auto to jedyny sposób, żeby zrozumieć, dlaczego ta wyspa nazywa siebie “kontynentem w miniaturze”.

Objazd wyspy (Sardynia południowa)

Ten landing obejmuje południowy łuk Sardynii — od Cagliari na wschód do Villasimius i Costa Rei, na zachód do Chia i Teulady, na północny zachód do Costa Verde i Piscinas. Cztery dni, około 380 km kolistego objazdu z bazą w Cagliari lub krótkiego przerzutu do noclegu w Villasimius albo Chia. Z 380 km około 80 to serpentyny (okolice Iglesias, dojazd do Piscinas, drogi przez Sulcis i dolinę Cixerri). Maksymalna wysokość na pełnym objeździe to Punta La Marmora w Gennargentu (1834 m) jeśli wycieczki dzielimy na pętlę obejmującą góry; praktyczna wysokość typowej południowej trasy to 800–900 m na przełęczy Genna Scirl w drodze do Piscinas.

Cztery dni są niezbędnym minimum: dzień na wschód (Villasimius, Costa Rei), dzień na zachód (Nora, Chia), dzień na północny zachód (Barumini, Costa Verde, Piscinas), dzień rezerwowy na miasto Cagliari (dzielnica Castello, starożytne rzymskie katakumby, plaża Poetto) albo na wypad w góry Sulcis. Mniej niż cztery dni to błąd.

Jak odebrać samochód z lotniska

Cagliari Elmas (CAG) jest sześć kilometrów od centrum, jedno z najbliżej położonych lotnisk Europy, z dobrym połączeniem pociągowym do Cagliari Centrale (7 minut, 1,30 €). Biura wypożyczalni są w dobudowanym budynku po prawej od hali przylotów, 3 minuty pieszo pod zadaszeniem. Europcar, Sixt, Avis, Hertz, Budget plus lokalne Autovia Sardegna, Sardinya, Locauto Sardegna — lokalni często mają lepsze ceny w niskim sezonie.

Uwaga o Sardynii: bazowe CDW jest tańsze niż w Sycylii (mniej stłuczek, mniej wandalizmu), ale wciąż bierzemy pełne ubezpieczenie — głównie ze względu na boczne drogi (Costa Verde, dojazd do Piscinas przez SP66 i nieutwardzone drogi leśne) i na owce (stado na SS131 to realne zagrożenie). 22–28 €/dzień pełnego ubezpieczenia.

Auto: dla typowej trasy wystarczy kompakt (Fiat Tipo, VW Polo, Peugeot 308). Dla Costa Verde i Piscinas — crossover jest znacznie wygodniejszy, bo ostatnie 7 km do plaży to szutrowa droga z koleinami. Crossover drożej o 15 €/dzień, ale szkoda kompaktu.

Wyjazd z CAG: SS130 (Iglesiente) na zachód, SS554 tangenziale na Cagliari, SS125 na wschód do Villasimius. Wszystkie kierunki oznakowane, wyjazd 5 minut.

Trzy trasy (plus dzień w Cagliari)

Trasa 1: Villasimius i Costa Rei (140 km)

SS125 na wschód, 50 km drogą przez wzgórza Campidano i Sette Fratelli. Villasimius to kurort, ale bez włoskiego chaosu — rozciąga się na kilka plaż, z których każda jest odrębną pocztówką: Porto Giunco (wąska plaża między morzem a laguną flamingów), Spiaggia del Riso (piasek z połamanych muszli, wygląda jak ryż), Punta Molentis (granit i turkus). Capo Carbonara na skraju półwyspu — latarnia morska i widok na Serpentara i Isola dei Cavoli.

Po południu dalej SP17 i SP20 na północ — do Costa Rei. Dziesięć kilometrów dziewiczej plaży bez deweloperki (poza jednym ośrodkiem). Między granitowymi skałami można znaleźć zatoczki bez ludzi. Cala Marina di Rei ma bar z grillem świeżych sardynek. Powrót drogą SS125, Cagliari wieczorem.

Trasa 2: Nora, Chia i Teulada (130 km)

SS195 na zachód, 40 km do Nora — jedynego miejsca w Sardynii, gdzie zachowały się rzymskie i fenickie ruiny widoczne na cyplu nad morzem. Miasto zostało założone przez Fenicjan około 800 r. p.n.e., podbite przez Kartagińczyków, później przez Rzymian. Dzisiaj widać rzymski teatr (nadal używany latem), termy z mozaikami, fundamenta domów. Wstęp 8 €, 2 godziny.

Po południu dalej SS195 do Chia: wieża genueńska z XVI wieku, Chia Dune Park z diunami i laguną flamingów, plaża Porto Tramatzu wśród diun, Cala Cipolla w leśnej zatoczce. Dalej do Teulady — znacznie spokojniej, z plażami Tuerredda (biały piasek, turkus) i Porto Zafferano (tylko pieszo przez ścieżkę). Powrót SS195, Cagliari po 21:00.

Trasa 3: Barumini, Costa Verde i Piscinas (280 km)

Najbardziej wymagający i najbardziej nagradzający dzień. SS131 na północny zachód, 60 km do Barumini — wieś, pod którą znajduje się Su Nuraxi: najlepiej zachowany nuragi w Sardynii, UNESCO, II tysiąclecie p.n.e. Nuragi to sardyńskie kamienne wieże stożkowe, unikalne dla wyspy, z około 3000 takich struktur przetrwało. Su Nuraxi ma centralną wieżę 17 metrów wysoką, skupisko bocznych wież i wioskę u stóp. Wstęp z przewodnikiem (obowiązkowy) 15 €, 1,5 godziny.

Dalej SP69 i SS126 na zachód do Arbus — dawne miasto górnicze, teraz spokojne centrum Sulcis-Iglesiente. Stąd SP66 na zachód do Piscinas. Ostatnie 7 km to nieutwardzona droga przez sosnowe lasy i lądowanie na wydmach. Piscinas to najwyższe wydmy Europy (do 100 m), ciągnące się 4 km wzdłuż plaży. Krajobraz wygląda jak mała pustynia — bez ludzi, z tamariszkami, ze starymi kamieniami z kopalni Ingurtosu w tle. Dwa godziny tu są krótkie; cztery są krótkie. Dzień kończy się, gdy zachodzi słońce nad Morzem Tyrreńskim.

Powrót SP66, SP65, SS126, SS131 — 150 km z powrotem, trzy godziny, Cagliari o 23:00. Albo nocujemy w Arbus lub Guspini i wracamy rano następnego dnia, co jest znacznie rozsądniejszą opcją.

Dzień w samym Cagliari

Cagliari zasługuje na jeden cały dzień z dnia pozostałych w bazie. Dzielnica Castello na wzgórzu — dawna forteca pizanska, potem aragońska, z Wieżą San Pancrazio (1305 r.), katedrą Santa Maria z pulpitem z Pizy, Muzeum Archeologicznym z tysiącami drobnych bronzetti nuragici (małe figurki z brązu z epoki nuragów). Z murów Castello widok na całe miasto i Zatokę Cagliari. Dzielnica Marina w dole dla obiadu (świeża ryba w osterii Balena na Via Sardegna).

Po południu plaża Poetto — siedem kilometrów miejskiej plaży na wschód od centrum, połączona z miastem autobusem PF albo pieszo. Tutejsze różowe flamingi w sąsiedniej lagunie Molentargius są miejscową atrakcją — parę setek ptaków widać z plaży. Parking darmowy wzdłuż całego brzegu.

Parkingi

Cagliari jest łagodniejsza niż Palermo czy Neapol. Strefa niebieska w centrum 1,20 €/h, 8:00–20:00, niedziele darmowe. Praktyczne opcje:

• Parcheggio Sant’Avendrace — 8 €/dzień, przy cmentarzu i dworcu, 10 minut pieszo do Castello.
• Parcheggio Multipiano Municipio — 2 €/h, podziemny, bezpieczny.
• Parcheggio Poetto — darmowy, długie parkingi wzdłuż plaży, bezpieczne w dzień.
• Parcheggio Elmas Aeroporto — 14 €/dzień, jeśli zostawiamy auto podczas lotu do Mediolanu.

Uwaga: w Cagliari rozbijanie szyb zdarza się rzadziej niż w Palermo, ale nie zostawiamy niczego widocznego, zwłaszcza nocą.

Kiedy jechać

Maj, czerwiec, wrzesień — idealna Sardynia: 22–28 stopni, morze już ciepłe (19–22 stopni), plaże puste poza weekendami, wnętrze wyspy jeszcze zielone. Początek czerwca to szczególnie dobry moment — kwitną sardyńskie maki i oleandry. Lipiec i sierpień to turystyczna pełnia: plaże zatłoczone, noclegi droższe (Ferragosto 15 sierpnia — pełny chaos, ceny +100%), wnętrze wyspy 35+ stopni. Październik wciąż ciepło, mniej turystów, dobre wino. Listopad–marzec — Sardynia zimowa jest pięknie melancholijna, góry Gennargentu zaśnieżone, Cagliari łagodne (15 stopni), ale plaże chłodne, a niektóre drogi w głębi (SP66 do Piscinas) mogą być zamknięte po ulewach.

Zanim wyjedziesz

• Crossover do Costa Verde i Piscinas, jeśli możemy sobie na niego pozwolić. Kompakt tam dojedzie, ale szkoda auta.
• Pełne ubezpieczenie.
• Na SS131 uwaga na owce — stado przechodzi drogę bez ostrzeżenia, zwłaszcza o świcie i zmierzchu.
• Piscinas bez jedzenia i wody — nie ma bufetu, nie ma niczego, zabieramy wszystko ze sobą.
• Nora rano (8:30–10:00), Chia po południu — słońce układa się lepiej dla fotografii.
• Do Palermo i Katanii — tylko promem z Cagliari lub Porto Torres (12–14 godzin, całonocny) lub samolotem z CAG. Sardynia jest logistycznie wyspą sama w sobie.
• Hub Włochy — pozostałe sześć miast, w tym kontynentalna trzech bramy.

Trzy gotowe trasy jednodniowe